سیصد و چهارده

سختیش اینجاست که تو علاوه بر اینکه باید تلاش کنی روحیه خودتو بالا نگه داری و قوی بمونی، باید دید منفی اطرافیانام درست کنی و به پدر و مادر و خواهر و برادر و دوستت هم بگی همه چی درست میشه و زندگانی قدرتش فراتر از تصور ماست و تلک الایام نداولها بین الناس و بلاه بلاه. غر نمیزنم، شاکیم نیستم، فقط میگم سختیش اینجاست. آها بعد باید به ناشکریهای فامیل مرفه بی دردتم گوش بدی. خب عزیزانم کمی خودتونم تلاش کنین. مثلا ما میرفتیم کوه، دکتر و مهندس به نوبت میرفتن لب پرتگاه یه فریاد ممتد بلند میکشیدن تا تخلیه شن. آقا عین سیم ارت، خودتو به یه جایی وصل کن دیگه. نه نمازی، نه مانیفستی، نه شعوری....