یکی از تفاوتهای خوابگاه با خونه اینه که، تو خوابگاه اگه ساعت سه نصف شبم هوس املت میکردی میتونستی پا شی بری درست کنی بخوری، کسی که کاریت نداشت هیچ، تازه چند نفرم حتما پیدا میشدن که پایه باشن دورهمی املت بزنین. ولی تو خونه ساعت دوازدهم این نیتو به زبون بیاری فقط، اول از همه مامانه که میگه الان وقت املت خوردنه؟ یکی دیگه میگه تق و توق نکن میخوایم بخوابیم، اون یکی میگه بابا خاموش کنین نور اذیت میکنه و.... . کلا تو خوابگاه هر وقت شبانه روز، هر کار میخواستی میتونستی بکنی. مثلا ساعت چهار صبح سر بازی جرات یا حقیقت زنگ بزنی به پسر هم کلاسی و بگی ببخشید اونجا گود پارتی جعفره؟
برچسب:
نویسنده: زهرا مرادی