سیصد و چهل و یکک

ولی یه چیزی که فهمیدم اینه که نه اونی که استخدام میشه لزوما دیگه شاده، نه اونی که کنکور جای خوب قبول میشه لزوما قرار درونی میگیره، نه اونی که ازدواج مطابق معیار میکنه لزوما خوشحال و رمانتیک و راضی ادامه میده. فهمیدم که رضایت، شادی، قرار و آرام گرفتن یه چیزیه که تو همیشه باید براشون کار کنی رو خودت، براشون تلاش کنی، براشون مناسبت اختصاص بدی و مدام مواظب خودت و پیرامونت باشی. دقیقا همون جمله ی عاشق شدن سخت نیست، عاشق موندن سخته. عاشق موندن، کار میخواد و بلدی!

اگه استخدام شدیم، اگه ازدواج کردیم، اگه کنکور قبول شدیم، اگه یکی یکی تارگتای تو دفترچه رو تیک زدیم باز هم مواظب خودمون و درونمون و روحیه مون و قرارمون باشیم که احساس خوشبختی امریست درونی قطعا و حتما و بلا شک!