سیصد وشصت و سه

حالم خیلی بده. از وقتی عکس این شهید رو دیدم انگار رو زمین نیستم. خیلی وقت بود انقدر گریه نکرده بودم. بیست و پنج سالش بوده. دهه هفتادی. چه نگاهی، چه صلابتی. ایران مال خود خودشه، حق و لیاقت خود خودشه. خودش و همسر جوانش که چه پیامی فرستاده، چه پیامی،...بابا اینا دیگه کی هستن؟ . مام وطن، تسلیت و تبریک برای این رستم ها و شیرها... فکر کنم محرم امسال برام درک و معرفت بیشتری داشته باشه. هر جا که قصه، قصه ی زور است یا حسین!