سیصد و هشتاد

آدمی که از اینکه ازش تعریف کنن، حالش گرفته میشه، به یه نقطه کریتیکالی رسیده که هر کسی نمیتونه درکش کنه. اونجایی که دیگه حاااالت به هم میخوره ازت تعریف کنه کسی، اکچولی متنفری از تحسین شدن. منم حال ندارم توضیح بدم اون نقطه کجاست. پس شب بخیر.

پ. ن:وقتی حالت بده چیکار میکنی خوب شی؟ میرم حموم زیر آب یخ،اپیلاسیون میکنم بی رحمانه، میرم میگیرم میکپم پتو رو هم میکشم رو سرم به زور خودمو میخوابونم.