صد و سى و هشت

خوابیدم رو تخت تو حیاط!و تصمیم دارم تا صبح دووم بیارم و نترسم و خوابمم ببره!!هواى لطیف و خنکه الانو،حیفه از دستش بدیم.اونم با این آسمون پر ستاره،با هواپیماهایى که میان و میرن و تو دل آسمون سرمه اى چشمک میزنن و صداشون تو سکوت نسبى شب بهتر به گوش میرسه.الان دارم یه تراکم ستاره اى مث خوشه ى پروین میبینم.آخ خداى من مث الماسن،عاششق آسمونتم خدا جون با سلیقه ى شیک .