دویستاد و هشتاد و دو

منم از اونایی بودم که میگفتم کسی که شعر به این قشنگی قطعا انسان درست و فهیمیه یا میگفتم این دست خط زیبا قطعا از یه سیرت نیک برمیاد. چه مثالهای نقضی که دیدم و چه بیشعوریهای نابخشودنی که رایم رو سیصد و شصت درجه برگرداند.

+ از این کلاههای بزرگ و پهنی که دخترهای خارجی رو سر میذارن و میرن کنار ساحل. که غالبا شیری رنگن بعد مثل گیپور و توره جنسشون و بعد سایه ی این گل و بته ی گیپور رو صورتشون میفته....