دویست و هشتاد و پنج

منم خیلی وصل و وابسته ی کودکی و نوجوانیمو خاطراتشونم. تصاویرش،صداهاش،حساش،بوهاش...
جزء اون دسته از آدمام که تمام و کمال کودکی و شیطونی کردم. بهترین کیفیت دوران نوجوانی و کودکی مالم بود آخه. بهترین کودک و نوجوان عصر خودم بودم. بعد یه جایی از بیگ بنگ لءونارد میگه یه تحقیقی هست که میگه بچه هایی که تو ۱۳سالگیشون پاپیولار بودن تو جوانیشون هیچ پخی نشدن. حس کردم در مورد من حرف درستیه :دی به جوانی و سخخختیش که رسیدم تصمیم گرفتم دیگه زیاد وصل نباشم. میخوام که بعدا هم بگم آی جوانی کردم! تا الانش شاید تنها از پختگی جوانی لذتکی بردم. ان شاءالله باقیش رو خدا بهم حال بده.

+ آقا دقت کردین همه بلاگرا دارن پست وداع با ۹۵ میذارن و من هنوز دربند قر و فر خودمم؟ برام مهم نیست چون. اکچولی آی دونت گیو عه فااااا... . هیچ سالی عید نوروز برام مهم نبوده ، ذوقشم نداشتم. در ضمن عیدیم دوست ندارم:دی آقا عید من اون روزیست که اس ام اس واریز حقوقم سر وقت بیاد.

+یا انیس القلوب...از لذت خدا داشتن ، لذت کوپل بودن ، لذت رفیق داشتن فقط همین دل به دل دادنش...