سیصد و هفت

در زبانِ یونانِ باستان، گناه به معنای خطا رفتنِ تیر و به هدف نخوردنِ آن است. بنابراین، گناه کردن یعنی هدفِ وجودِ بشری را نشانه نگرفتن و تیر را به خطا رها کردن. یعنی سرگرم شدن به امورِ بیهوده و فراموش کردنِ خود، یعنی کور بودن و به همین دلیل، رنج بردن و رنج دادن.

مسیحا برزگر / ترانه خواندن به وقتِ باران ufeff